ฅนบ้าเขียนบลอก : โปรดใช้วิจารณญานในการชม

ดูสิ นั่น! ควายธรรมดากำลังอวดฉลาดอีกแล้ว

มันแสดงท่าทีเยี่ยงคางคกที่พองตัวแข่งขันกันเพื่อแย่งผสมพันธุ์กับตัวเมีย ทั้งๆที่รู้ตัวว่าฝืนแต่ก็ยังแข่งตะบี้ตะบันอัดลมเข้าไปในท้อง เห็นแล้วรู้สึกยิ่งกว่าน่าสมเพช

ถึงแม้มันจะมีภูมิอยู่บ้างก็เถิด แต่ไอ้การประพฤติตัวหยิ่งผยองจนเกินภูมิ พยายามสุดชีวิตเพื่อที่ทำตัวให้เป็นดั่งอนุสาวรีย์ในท้องทะเลสามัญชน มันดูฝืนเสียยิ่งกว่าฝืน น่าสะอิดสะเอียนจนอยากจะเบือนสายตาออกจากภาพอันไม่จรรโลงใจแบบนั้น

หัดอ่อนน้อมถ่อมตัวเสียบ้าง

ข้าพเจ้ายอมรับว่าตัวเองกำลังรู้สึกอิจฉาริษยาอยู่ในส่วนลึก แต่ก่อนจะไปถึงเบื้องลึกขนาดนั้นมีเมฆหมอกแห่งความสมเพชเกลียดชังบดบังจนไม่เห็นก้นเหวอันเป็นสถานที่แห่งความริษยาหลับไหลอยู่ภายใต้ 

น่าเศร้าใจนัก ที่มันยังสำคัญตนผิดว่าสิ่งที่ตัวเองพูดและทำนั้นล้วนแต่เป็นสิ่งสำคัญ เป็นสาระ มีประโยชน์และดีงาม เปล่าเลย! อันเหล่าฝูงสัตว์ที่รุมล้อมตัวมันนั้นหาได้มาจากสาระหรือความหมายที่มันให้ความสำคัญยิ่ง หากแต่เป็นถ้อยคำอันสวยหรู และกลิ่นอันหอมหวนของน้ำผึ้งที่อาบอยู่บนร่างกายต่างหากที่ล่อตาล่อใจให้สัตว์ร้าย สัตว์ป่า สัตว์เลื้อยคลาน ไม่รู้กี่ร้อยพันสัตว์เข้ามาโลมเลียน้ำผึ้งหอมหวานนั้น หากแต่ว่าไม่มีแม้กระทั่งหมาสักตัวที่จะหยิบกระดูกกลับไปด้วย อย่างดีก็แค่เคี้ยวเอาน้ำหวานจากอ้อยแล้วคายซากทิ้งลงตรงหน้านั้นแหละ

ไม่ต่างกับการสำเร็จความใคร่ให้กันเอง ผู้กล่าวก็่สำเร็จความใคร่ให้ผู้ฟังโดยการเติมเต็มความภาคภูมิใจในการทำตัวเสมือนกับเป็นผู้กระหายรู้ ทั้งๆที่สิ่งที่ได้ไปไม่ได้ช่วยแม้แต่จะอิ่มท้อง เป็นเพียงเกียรติยศอันเน่าเปื่อยที่ประดับอยู่ตามหิ้งบูชา แต่พวกนั้นกลับหลอกตัวเองว่ามันเป็นความภาคภูมิใจที่เอาซากเน่าเปื่อยเหล่านั้นมาประดับบนร่างกาย ในทางกลับกัน ผู้กล่าวก็หลอกตัวเองว่าภาคภูมิใจที่ได้ทำหน้าที่อันทรงเกียรติของผู้ให้ ผู้เสียสละ ทำไมมึงไม่คิดว่าตัวเองเป็นผู้ไ่ถ่บาปซะเลยล่ะไอ้เหี้ย รู้อย่างนี้แล้วก็เชิญแดกน้ำเงี่ยนของกันและกันตามสบายต่อไป กูไม่อยากขัดศรัทธา