nothing's gonna flow

posted on 10 May 2015 01:17 by peach69 in Story
กูควรจะแดกจิ้งจกไปซะเลยดีมั้ย ให้แม่งดิ้นๆในปาก ลิ้นตวัดหางโผล่แผล่บออกมาจากมุมปาก
 
คงน่าเกลียดพิลึก
 
ถ้าพรุ่งนี้ไม่ใช่ว่ากูจะได้อยู่บ้านอย่างปรกติสุข ก็คงจะกลายเป็นเรือสำเภาไปนานแล้ว
 
หรือไม่ก็สะพานไม้ข้ามคลองบางปะกอก ที่แม่งอยู่ตรงนั้นมานานจนไม่มีใครคิดถึงมันอีก คือแม่งเป็นของตายที่ไม่มีวันหนีไปไหนพ้น เลยไม่มีใครสนใจ ไม่มีใครใส่ใจ แม่งก็นอนอยู่ตรงนั้นมากี่ปีกี่ชาติ ถ้าวันนึงมันเกิดลุกขึ้นมาแล้วกระโดดตูมลงน้ำ ก็คงจะมีรสชาติเหมือนที่กูกินจิ้งจกเข้าไปนั่นแหละ
 
จะว่าไปแม่งก็เป็นแบบนี้กันทั้งโลก อะไรทนได้ก็คนไป ทนไม่ได้ก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน ดูหน้ากูเหมือนคนที่รู้ว่าควรจะทำอะไรกับชีวิตงั้นเหรอ ถ้ารู้กูบอกมึงไปนานแล้ว
 
ถ้ามองในทางกลับกัน การที่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรแม่งก็ถือเป็นเสนียดอย่างหนึ่ง ทำให้ชีวิตมีแต่ความเจรัญไรรุ่งเรือง หาดีอันใดมิหาได้ ถึงห้าได้ก็หาไม่พบหก ไหลลงไปตามทาง ล่องผ่านแม่น้ำปากถ้ำ ถ้าลงไปยืนมีหวังปลิวไปแน่ๆ เพราะน้ำมันเชี่ยวถึงขนาดที่ลงน้ำปุ๊บก็ลอยไปไกลห้าหกเมตร ที่วังเวียงน้ำตื้นกว่านี้แต่ไหลแรงมาก แทบยืนไม่ได้เลย แต่ที่นี้น้ำลึก เลยไม่รู้ว่าจริงๆแล้วที่ไหนน้ำมันเชี่ยวกว่ากัน ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าความลึกมีผลต่อความเชี่ยวรึเปล่า อาจจะแปรผกผันกัน ความลึกมากวามเชี่ยวน้อย ความลึกน้อยความชันมาก แล้วต้องอินทิเกรดความชันหาพื้นที่ใต้กราฟกันให้วุ่นอีก 
 
อย่างไรก็ตาม ขอให้จงจำไว้ กระดูกของพ่อ เนื้อของทาส และเลือดของศัตรู คือสามสิ่งที่ไม่ควรละเลยในการคืนชีพลอร์ดโวลเดอร์มอร์ 

Comment

Comment:

Tweet