ฅนบ้าเขียนบลอก : โปรดใช้วิจารณญานในการชม

ทำไมกูยังอยู่ที่นี่...

ทั้งๆที่รู้อยู่เต็มอกว่าตัวเองและสถานที่ได้เปลียนไปมากแล้ว

แน่นอน อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกสิ่งย่อมเปลี่ยนไปตามกาลเวลา ไม่ว่าจะเป็นคน สิ่งของ หรือสถานที่ เมื่อเราได้จากไปและหวนกลับมาในภายหลัง รอยเท้าที่เคยย่ำเหยียบไว้อาจจางหายลบเลือนไปบ้าง แต่นั่นทำให้รู้สึกดี และผูกพันกับสิ่งที่ได้จากไปแล้ว

แต่นี่มันไม่ใช่

กูติดแหง่กอยู่กับที่นี่นานเกินไปแล้ว ไม่ต้องถามว่าเพราะอะไร มันไม่สำคัญ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นโดยไม่รู้ัตัวคือกูได้สูญเสียความผูกพันกับสถานที่ไปอย่างไม่สามารถทวงคืนกลับ

นั่นเพราะรอยเท้าที่กูเคยเหยียบไว้ กูก็ได้เหยียบทับซ้ำแล้วซ้ำเล่า เหยียบมันอยู่นั่นแหละ แล้วเมื่อไหร่มันจะจาง เมื่อไหร่มันจะเก่า เมื่อไหร่มันจะกลายเป็นความทรงจำ หากการได้อยู่กับคนนานๆเป็นการสร้างความผูกพันกันมากขึ้น การสิงสถิตกับสถานที่นานๆก็เท่ากับทำลายความผูกพันลงไปมากเท่านั้น

ที่นี่มันไม่ใช่ที่ของกูอีกแล้ว 

คนเปลี่ยน เวลาเปลี่ยน แล้วเมื่อไหร่สถานที่จะเปลี่ยน ให้ตายสิ

แล้วอย่าเสือกมาถามกูนะว่าทำไมกูยังไม่ไปซะที เพียงแค่มึงคิดจะเปิดปากถามเมื่อไหร่ กูจะฉีกปากมึงแล้วเอาดินที่กูเหยียบอยู่ทุกวันนี้ยัดห่าเข้าไป ถ้ายังไม่พอใจกูจะยัดจมูกมึงด้วยก็ได้ ไม่เสียแรงเปล่าหรอก

รู้แล้วมึงก็ไปกันซะที ทิ้งกูอยู่ีนี่แหละ ไม่ต้องรอ