ฅนบ้าเขียนบลอก : โปรดใช้วิจารณญานในการชม

มันเป็นความสงบนิ่งหลังพายุโหมระลอกใหญ่

หากมองดูผิวน้ำที่นิ่งสนิท เรียบเนียนดั่งกระจกเงาอันใสสะอาดที่สะท้อนผืนท้องฟ้า

ทุกสิ่งทุกอย่างแลดูสงบ เงียบสงัด ทั้งหนักแน่นและแผ่วเบาในเวลาเดียวกัน

คล้ายดั่งเวลาจะหยุดนิ่งไปชั่วกัลปาวสาน

แต่กระนั้น...

ในช่วงขณะที่กำลังคุ้นชินกับภาวะนิ่งสงบนั้นเอง

เกล็ดหิมะเกล็ดแรกก็ร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้า

เพียงสัมผัสแรกที่กระทบผิวน้ำ

ลอนคลื่นเล็กๆก็ก่อตัวขึ้น และขยายตัวออกไปเป็นวงกว้าง ทำลายภาวะที่หยุดนิ่งของทุกสิ่ง

เพียงแค่นั้น ก็เป็นอันรู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

ผิวน้ำอันสงบนิ่งกำลังจะเริ่มมีชีวิตอีกครั้ง

ก่อนที่เวลาจะเริ่มเดิน

ก่อนเกล็ดหิมะที่สอง สามและสี่จะร่วงหล่นลงมา

ก่อนผิวน้ำจะกลายเป็นน้ำแข็งและปกคลุมไปด้วยหิมะ

ก่อนที่ทุกอย่างจะมีสีขาวโพลน

ฉันแสนคิดถึงและอาลัยในช่วงเวลาอันเคยสงบนิ่ง

แต่จะให้ทำอย่างไร

ในเมื่อฉันไม่อาจห้ามฟ้าฝน