ฅนบ้าเขียนบลอก : โปรดใช้วิจารณญานในการชม

ผมกำลังนั่งทานอาหารอยู่บนชั้นสองร้านอาหารจีนแห่งหนึ่ง

เป็นร้านอาหารจีนที่ต้องมีการตรวจบัตรก่อนที่จะขึ้นชั้นสองได้

บันไดขึ้นชั้นสองอยู่ตำแหน่งกลางห้อง... ผมว่ามันแปลกดี

บนถนนด้านนอกร้านรู้สึกว่าจะมีการแสดงอะไรซักอย่าง

มีโชว์คนต่อขาด้วยกะไดสูงลิบลิ่ว

ซึ่งก็ไม่รู้ว่าข้างบนนั้นพวกเขาได้โยนลูกบอลสามลูก สี่ลูก ห้าลูก หรือเปล่า

เพราะมันสูงเกินกว่าที่ผมจะมองเห็น

เมื่อขบวนพาเหรดนักต่อขาผ่านไปซักระยะหนึ่งก็มีเสียงโครมดังมาจากอีกฟาก

หลังจากนั้นก็มีสัญญาณแจ้งเหตุดังมาจากหอระฆัง

ผมวิ่งลงจากร้านอาหารลงไปยังทีเกิดเหตุ

สอบถามจากเจ้าหน้าที่ตำรวจได้ความว่า เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้น

คนร้ายฆาตกรรมแล้วหั่นศพทั้งห้ายัดลงไปในท่อโสโครกของตึกแถวหลังนั้น

เจ้าหน้าที่ยังบอกกับผมอีกว่าพบหลักฐานชิ้นหนึ่งอยู่ในท่อ

นั่นก็คือ"ผลกรรม"

เจ้าผลกลมสีดำ มีความหนืดคล้ายกับยางนั้น เป็นผลไม้จากการฆาตกรรม

เมื่อคนเราตาย จะมีผลไม้เช่นนี้หลงเหลือเป็นสิ่งสุดท้าย

รูปร่าง ลักษณะ สีสัน ของผลกรรมนี้จะขึ้นอยู่กับจิตสุดท้ายของผู้ตาย

ซึ่งผมก็เพิ่งรู้ว่าเมื่อคนเราถูกฆ่ายัดบ่อขี้แล้วผลกรรมก็จะออกมาน่าเกลียดแบบนี้

แต่สิ่งที่ทำให้ผมประหลาดใจจริงๆก็คือ เจ้าหน้าที่เขาอยากให้ผมลองชิมดู

ด้วยเหตุผลว่า เหตุฆาตกรรมแบบนี้ไม่ได้เกิดกันบ่อยๆ ผลยางสีดำก้อนนี้จึงถือเป็นสิ่งหายากยิ่ง

ผมลังเลอยู่พักหนึ่ง เพราะจากหน้าตาแล้วก็พอจะคาดเดาได้ว่ารสชาติมันก็คงจะไม่ค่อยน่าลิ้มลองมากนัก

แต่ชีวิตเราไม่ได้เลือกได้ซะทุกอย่าง เอาวะ กินก็กิน

หลังจากกินเข้าไป สัมผัสแรกที่รู้สึกก็คือความเหนียวฝืดและขมฝาด

นั่นคือก่อนที่จิตสุดท้ายของผู้ตายจะไหลผ่านเข้ามายังผมอย่างไม่หยุดยั้ง

ทั้งความหวาดกลัว เสียงร้อง ความสลด โศกเศร้า เกลียดแค้น ชิงชัง

รสชาติทั้งปวงนั้นไหลผ่านทะลักล้นเข้ามาภายในชั่วเวลาพริบตาเดียว

สิ่งที่ผมคิดได้ในตอนนั้นสิ่งเดียวก็คือ

การฆ่ากันมันช่างโหดร้าย โหดร้ายเกินไป

หมายเหตุ ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องแต่ง และไม่มีอะไรให้ตีความ

หมายเหตุ2 หากคิดว่าตัวเองอ่านแล้วเข้าใจ ก็ขอให้เข้าใจอย่างนั้นแหละดีแล้ว

หมายเหตุ3 หากไม่เข้าใจ ก็ไม่ต้องพยายามเข้าใจละกัน เหนื่อยเปล่าๆ