ฅนบ้าเขียนบลอก : โปรดใช้วิจารณญานในการชม

ในห้องที่เงียบงัน และมีเพียงแสงลอดผ่านหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้เพียงครึ่งบาน

ความคิดจะลอยฟุ้งซ่านดังว่าจะขับไล่ความเงียบออกจากห้องไปหมดสิ้น

เสียงฝนตกภายนอกกลับส่งเสริมให้ความเงียบนั้นเงียบสงัดกว่าเดิม

ขณะที่สายตาจดจ้องไปที่ขอบหน้าต่างอันมีแสงลอดผ่านเป็นลำสีขาวหม่น

ความคิดกลับวิ่งไล่ตามจินตนาการอย่างไม่หยุดยั้ง

ดังว่าจะท่องไปทั่วโลกไปยังอวกาศและวกกลับมาที่จุดเริ่มต้น และแตกแขนงไปอีกครั้ง

การวิ่งเล่นมาหยุดลงพร้อมๆกับการเปลี่ยนจุดโฟกัสของสายตามายังน้ำครึ่งแก้วบนโต๊ะ

แก้วเปล่าครึ่งใบ กับน้ำครึ่งแก้ว

ในขณะที่บางคนมองครึ่งแก้วที่หายไป และครึ่งแก้วที่มีอยู่

บางคนอาจเทมันทิ้งไป หรือ เติมให้มันเต็ม

บางคนมองว่าแก้วเล็กไป หรือไม่ก็แก้วใหญ่ไป

ปัจจุบันนี้ ข้าพเจ้ามองเห็นเพียงเส้นแบ่งกลางระหว่างครึ่งนั้น

ณ จุดผิวน้ำ เบื้องล่างมีน้ำอยู่ครึ่งแก้ว เบื้องบนมีปริมาตรของอากาศอีกครึ่งแก้ว

หากน้ำนั้นไม่เปลี่ยนรูปทรงตัวเองตามภาชนะที่ใส่อยู่ คงจะไม่เกิดคำถามมากมายขนาดนี้

หากมันมีความเป็นของแข็งดังเช่นเหล็ก จะอยู่ที่ใดปริมาตรของมันคงเท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

หากแต่น้ำ ไม่ใช่เหล็ก

ณ อุณหภูมิห้อง ปริมาตรของมันเปลี่ยนไปตามภาชนะที่ใส่

เปลี่ยนไปตาม "ไม้บรรทัด" ของแต่ละภาชนะ

หากน้ำจำนวนนี้ไปอยู่ในแก้วที่เล็กกว่านี้ มันคงมากเกินไป

หากอยู่ในแก้วที่ใหญ่กว่านี้ มันคงน้อยเกินไป

หรือแม้แต่การที่มันหกอยู่บนพื้น มันคงกระจายตัวเองออกแล้วไหลไปตามความลาดชัน

เมื่อมันอยู่กับแก้ว มันเป็นแก้ว

เมื่อมันอยู่กับขวด มันเป็นขวด

เมื่อมันอยู่กับพื้น มันไหลไปตามพื้น

ข้าพเจ้าเหม่อมองเม็ดฝนเบื้องนอกอีกครั้ง

มันคงคิดว่าตัวมันเป็นตัวเองได้มากที่สุดยามล่องลอยอยู่ในอากาศ

หากแต่สักวันมันต้องตกลงมาถึงพื้นเบื้องล่างอยู่ดี

จะเป็นความน่าเศร้า หรือน่ายินดีที่มันต้องเปลี่ยนตัวเองตลอดเวลา.. ข้าพเจ้ามิอาจทราบ

หากแต่นั่น เป็นคุณสมบัติของมัน และไม่มีใครจะไปเปลี่ยนแปลงได้

ตราบใดที่ยังอยู่ในโลก ที่มีกฏแห่งแรงดึงดูดควบคุมเอาไว้เช่นนี้

หวังว่าสักวัน มันจะได้ลอยออกไปนอกโลก ปล่อยตัวเองเป็นอิสระจากกฎที่ฉุดรั้งมันสู่เบื้องต่ำตลอดเวลา

แต่มัน คงระเหยเป็นไอ

และคงร่วงหล่น สู่ผืนดินเฉกเช่นเดิม

ข้าพเจ้าหยุดความคิดไว้เพียงแค่นั้น

พลางหยิบน้ำครึ่งแก้วนั้นเทออกไปภายนอก

ให้เจิ่งนองคู่เคียงกับเม็ดฝน ที่จะเป็นผู้ให้ชีวิตใหม่ แก่ต้นไม้ ณ ริมระเบียง