กลางสนามรบที่มีสองฝ่ายเข่นฆ่ากัน

พลทหารต่างแบกปืน ถือธง โบกสะบัดร่ำร้อง

เข่นฆ่าฝ่ายตรงข้าม พร้อมตะโกนก่นด่าสาปแช่ง

กลองศึกถูกรัวเพื่อเพิ่มขวัญและกำลังใจ

ทหารทั้งสองฝ่ายต่างเชื่อว่าตนสู้เพื่อความถูกต้อง

ต่างเชื่อว่า "ข้านี่แหละ คือฝ่ายที่ถูกต้อง"

ทุกคนต่างเชื่อว่าหากชนะสงครามแล้วทุกอย่างจะคืนสู่ความชอบธรรม

ต่างใฝ่ฝันถึงวันที่ไม่มีสงคราม บ้านเมืองสงบสุข

หารู้ไม่

สงคราม มันไม่มีวันจบ

พลทหาร นายกอง หรือแม้กระทั่งแม่ทัพ

ก็เป็นแค่ตัวหมากบนกระดานเกมหนึ่ง

เกมที่มีเดิมพันด้วยเลือดเนื้อและแผ่นดิน

เกมที่มีอำนาจเป็นรางวัล

ไม่ว่าฝ่ายใดจะแพ้ ฝ่ายใดจะชนะ

ก็ไม่มีทางจะยุติสงครามได้อย่างสิ้นเชิง

เสียงโห่ร้อง กลองศึก ความฮึกเหิม และการฆ่าฟันโดยไร้เหตุผล

มันจะกลับมาอีกแน่นอน

ไม่ทางใด ก็ทางหนึ่ง

ไม่รูปแบบใด ก็รูปแบบหนึ่ง

ทำใจซะเถอะ

เพราะเราอยู่ในสังคมที่เรียกว่า"มนุษย์"