ฅนบ้าเขียนบลอก : โปรดใช้วิจารณญานในการชม

- E t e r n i t y n i g h t -

... คุณเคยฟังเรื่องราวนี้ไม๊นะ เรื่องราวที่เพิ่งตื่นขึ้น

ในขณะที่เรื่องราวของคุณเริ่มหลับไหล....

แสงสีส้มบอกเวลาพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า

เจ้าของร่างใหญ่ลืมตาตื่น

กิจวัตรประจำวันเริ่ม ณ เวลานี้

... แน่นอนว่าเวลานี้คุณคงกำลังจะทานอาหารเย็น...

น้ำจากฝักบัวชะล้างความง่วง

เสื้อยืด กางเกงยีนส์

จานอาหาร ที่อาจจะเรียกได้ว่า อาหารเช้า

... ใกล้ถึงเวลานอนของคุณแล้วล่ะสิ....

หนังสือเล่มคุ้นตาถูกใช้เพื่อลอกงานส่ง

เวลาผ่านไป ผ่านไป

... ถ้าคุณเป็นคนนอนไม่ดึกนะ นี่คือเวลาที่เปลือกตากำลังประกบกันแน่ๆ...

สมุดเลคเชอร์สีเทา ถูกปิดลง

ร่างใหญ่ค่อยๆ เดินไปหยิบ Notebookเครื่องเล็ก

สายโทรศัพท์ ถูกพ่วงเข้าต่อระบบคอมพิวเตอร์

... ความฝันเรื่องที่ 1 ของคุณกำลังจะเริ่มขึ้น หลังจากที่ระบบประสาทของคุณทำงานช้าลง...

MSN ออนไลน์

Group Online ในวงเล็บด้านหลังมีเพียง เลข 2

... ขอให้ฝันเรื่องแรกของคุณเป็นฝันดีแล้วกันนะ...

ผู้ออนไลน์ได้หายไปหนึ่งแล้ว

เวลาบอกนาฬิกาเลข 2 กว่าแล้วหนิ

หน้าต่างสนทนาเปิดขึ้น

ตัวอักษรสีชมพูดเข้ม ชื่อ Display ที่เป็นเอกลักษณ์ เพียงแต่ไม่คุ้นตา

"สวัสดีครับ" ร่างใหญ่ตัดสินใจพิมพ์ข้อความทักทาย เพียงอยากรู้ว่าเจ้าของ user นี้เป็นใคร

"ในที่สุดก็เจอจนได้" คู่สนทนาตอบรับ

"ในที่สุดอะไรกันครับ ?" ความสับสนปน งงๆ ได้เกิดขึ้นเล็กๆ

"นาย เป็น Night Boy หรือไงกัน ?" หล่อน (คาดว่าคงเป็นผู้หญิง) ไม่สนใจในคำถามแรก

"ฮะ ฮะ เปล๊า ทำไมถึงคิดว่าเป็นอย่างนั้นล่ะ ?" เสียงหัวเราะ ดังขึ้นนิดๆ ก่อนตัวอักษรที่พิมพ์ลงไป

"ชั้นรอมา เดือนกว่า ตั้งแต่ add นายไป ยังไม่เคยเห็นนานออนไลน์สักครั้ง"

"แล้ววันนี้ล่ะ รอผมอยู่เหรอ ?" เป็นคำถามที่ดูจะเข้าข้างตัวเองเกินไปนิด

"เปล่า รอเพื่อน ก็รอนายด้วยแหละ ขอชมนะ เขียนบลอกได้เจ๋งจริงๆ"

คำถามที่ค้างคาอยู่ในใจนิดๆ เริ่มคลี่คลาย บทสนทนาเป็นไปอย่างเรียบง่าย

ปนเสียงหัวเราะที่ต่างฝ่ายต่างไม่ได้ยิน

... เอ ..ความฝันเรื่องที่ 1 ของคุณจะจบหรือยังนะ ...

"ง่วงหรือยังน่ะ ?" ผู้ถูกกล่าวหาว่าเป็น Night Boy ถาม ทั้งๆ ที่อยากให้คำตอบออกมาว่า 'ไม่' เพียงคำเดียว

"ง่วง มาก แต่...." คู่สนทนาเว้นท้ายไว้

"แต่.... ? "

"แต่ชั้นกลัวว่าจะไม่ได้เจอนายอีกแล้ว" ปริศนาเฉลยอย่างง่าย รอยยิ้มผลุดขึ้นที่มุมปากผู้อ่านข้อความ

"ก็มาออนดึกๆ บ่อยๆ สิ เราไม่หายไปไหนหรอก"

"งั้นชั้นก็เป็น Night Girl น่ะสิ ไม่เอาหรอก" หล่อนตอบ ความผิดหวังนิดๆ ก่อตัวขึ้น

"นั่นสินะ เราคงเป็นเจ้าชายของอาณาจักร Night แล้วล่ะอย่างนั้น"

... ความฝันเรื่องที่ 2 คงจบแล้วน่ะสิ ใกล้จะลืมตาหรือยังนะ ?....

"อาณาจักร Nightmare สิไม่ว่า" หล่อนตอบกลับ

"เอาเถอะ ถ้าเธอง่วงแล้ว เราก็ไม่รั้งไว้ เพียงแต่..."

"เพียงแต่..... ??"

"เราจะรอสักวันที่จะได้คุยกันอีก... ล่ะกัน"

"อื้ม ไว้เจอกันนะ ฝันดีค่ะ"

ยังไม่ทันที่จะกล่าวล่ำลา.. เธอไปซะแล้ว... หายไปแล้ว

ตั้งแต่วันนี้ชายหนุ่มก็ไม่พบเธออีกเลย ตราบจนวันนี้

หวังเพียงสักวันที่จะได้เจอเธออีก

ในร่างของ Night boy เฉกเช่นเดิม

...........

.... เฮ้ !! ตื่นยังอ่ะ คุณ เดี๋ยวสายหรอกวันเนี้ย....

... อ่อ แล้วอย่าลืมกลับมาวันนี้ ออนไลน์มาเจอเค้าคนนั้นบางนะ

แล้วคุณจะรู้ว่าเรื่องราวนี้... "ไม่มีคืนสิ้นสุด"....

--------------------------

Amaie