ตัดหน้า
posted on 11 Jul 2005 22:00 by peach69บทชมโฉมนกเพนกวิน ชิวๆ
ผมชอบการตั้งกระทู้เป็นที่สุด...
- บอร์ดพันทิป บอร์ดเด็กดี บอร์ดประมูล ผมเคยสมัคร แต่มาแจ้งยกเลิกทันที
เมื่อผมเจอ บอดตาเพราะรักเธอ
- ถ้าผมโพสต์ด่าใครบางคนคงโดนยึดอมยิ้ม แต่นี่ผมไม่ได้ทำอะไรผิด ทำไมเธอถึงยึดหัวใจผมไป
- กระทู้ที่ผิดพลาดคุณอาจแจ้งลบ ความรักที่ผิดพลาดจากผม คุณแจ้งลบไม่ได้
- กระทู้ในบอร์ดประมูลต้องขุดถึงจะเจอ แต่ขุดเท่าไหร่ก็ไม่เจอคือความจริงใจที่เธอมี
- บอร์ดพันทิปแบ่งเป็นหลายห้องผมยังนับได้ แต่ห้องในหัวใจเธอมันมากมายผมนับไม่ถ้วน
วันนี้วันพุธเลิกเล่นคอมมาดูทีวี....
เปิดไอทีวี
ทำไมสาระแนจัง มีพิธีกรตั้งสามคน แต่สาระแนใจของผมถึงมีเธอเพียงคนเดียว
พอดูจบจึงเปลี่ยนไปช่องห้า...
ผู้หญิงเปรียบเสมือนชิงร้อยชิงล้าน เธอชอบให้เรามีลุ้นเหมือนมาม่าแจกทอง บางครั้งดึงดูดน่าติดตามเหมือนละครสามช่า ทำให้เราทึ่งเหมือนเกมผู้กล้า บางครั้งน่าเบื่อและไร้สาระในช่วงเปิดแผ่นป้าย ให้ความหวังกับการรอคอยที่ยืดเยื้อเหมือนพักโฆษณา สุดท้ายเธอก็หลอกให้ผมดูผีหลังคาที่เล่าไม่จบ
แล้วเปลี่ยนไปดูยูบีซี
เรื่องของเธอและผมไม่ต่างอะไรจากเรียลลิตี้โชว์ ผมแสดงให้เธอรู้ว่ารักจริง แต่อย่างไรเสีย มันก็เป็นแค่เกม
วันหนึ่ง ผมจึงรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวคิดว่าคงเกิดจากการใช้คอมพิวเตอร์อย่างอกาลิโก อีกทั้งได้ทราบข่าวว่ารังสีจากหน้าจอนั้นมีอันตรายร้ายแรงมากนัก จึงรีบรุดไปปรึกษานายแพทย์ใกล้บ้าน ผมเล่าเรื่องราวทั้งหมดอย่างคร่าวๆให้ฟัง พร้อมทั้งสันนิษฐานสาเหตุแห่งโรคทั้งหลายในตัว หมอสั่นหัวปฎิเสธแล้วบอกว่า
คุณไม่ได้รับรังสีจากคอมมากไป แต่รับรังสีจากหัวใจไม่พอเพียง
หมอจ่ายยาระงับประสาทผม ผมเดินออกมาหน้าร้าน รถราข้างนอกติดขัด ควันพิษทำให้ผมหายใจไม่ออก ในใจผมคิด :
รถยนต์ปล่อยแต่ไอเสีย ถ้าใช้หัวใจกูเป็นพาหนะแทน คงลดมลพิษได้ เพราะใจกูปล่อยแต่
ไอ..ไอเลิฟยู
แลจบความสิ้นแท้ มุขเสี่ยว
ห่างกันชั่วฟ้าเขาเขียว เสียวได้
เสี่ยวเกินไปไม่ดี พี่น้อง ขอเตือน
เกิดเป็นคนควรหมั่นขยันเอย FIN
#1 By ไอซ์จิ รักPchy แหล่มอ่ะ on 2005-07-11 22:20