ฅนบ้าเขียนบลอก : โปรดใช้วิจารณญานในการชม

จากผลสำรวจแล้ว ทำให้พบว่า

ตั้งแต่กูเขียนเรื่องยาว ความนิยมในบล๊อกของกูตกลงไปถึง65%

แต่กูก็จะเขียนต่อ

กูไม่ยอมพลาดตอนที่เทพธิดาพยากรณ์จะออกมาแน่ๆ

ใช่แล้ว ตอนที่สามนี้แหละ

อยากรู้ใช่มั้ย เธอเป็นใคร ถ้าอยากรู้

ไป ดู กัน

--------------------

ณ ที่ทุ่งนา ซึ่งมองไปมีแต่ภูเขา ทุ่งนา และคลองสายเล็กๆ

"ว่าแต่.... ที่นี่มันที่ไหนกัน"

สองชั่วยามในตลาด กับอีกสองชั่วยามเพื่อออกจากตลาด เพื่อที่จะหลงทางอีกครั้ง

เขาได้แต่เดินลัดคลองสายเดิมกลับไป

แต่หากลัดคลองสายเดิม ย้อนเส้นทางเดิม จะไม่ย้อนกลับไปตลาดหรอกหรือ

หากย้อนกลับไปตลาด จะไม่ต้องหลงอยู่ในนั้นหรอกหรือ

หากตลาดมีทางออกแค่ทางนี้ทางเดียว ไม่ว่าจะทำเช่นไร ก็ยังคงหลงทางอยู่ดี

สุดท้าย เขาก็ได้แต่เดินลัดคลองสายเดิมกลับไป

ครึ่งชั่วยาม ก็บรรลุถึงเชิงสะพาน

เขาตัดสินใจไม่ลงใต้สะพาน เขากลัวว่าจะเข้าไปในตลาดวงกตนั้นอีก

เขาตัดสินใจข้ามสะพาน ที่ฝั่งตรงข้ามของสะพาน มิมีใดต่างกับในตัวเมืองนัก เขายินยอมที่จะเสี่ยง สัมผัสแห่งพลังบอกเขาเช่นนั้น

แต่เขาไปได้เพียงครึ่งสะพาน

ที่กลางสะพาน มีโต๊ะตัวหนึ่งตั้งอยู่ มีไพ่ประหลาดๆวางไว้ มีแท่นฝนหมึกและพู่กัน มีป้ายข้างๆเขียนว่า "เทพธิดาพยากรณ์"

หล่อนมองแวบหนึ่ง ก่อนที่จะเอ่ยขึ้น

"ท่านได้เลือกทางเลือกของท่านแล้ว แต่ท่านมั่นใจในทางเลือกนั้นหรือไม่"

คนเรา มักจะหวั่นไหวกับคำทำนายที่สุด เมื่ออยู่ในสถานการณ์ที่ไม่รู้ว่าจะตัดสินใจเช่นไรดี

เจไดผู้นี้ ก็มิอาจยกเว้น

"เข้ามาหยิบไพ่สิ ข้าสามารถจำกัดทางเลือกให้ท่านได้"

เจไดผู้นั้นก้าวเข้ามาหยิบไพ่ใบที่อยุ่ริมโต๊ะ

"แล้วไม่ต้องห่วงเรื่องพู่กันนะ"

........"พู่กันไหน"

ระหว่างที่พูด เขาหันไปมองทำให้มือของเขาเผลอไปปัดพู่กันตกลงพื้น

"อ๊ะ ข้าขอโทษ"

......."บอกแล้วว่าไม่ต้องห่วงหรอก"

"นี่ แม่นาง.... รู้ทุกอย่างจริงๆหรือ"

......."หึหึ ท่านคงจะเกิดคำถามมากมายเช่น ถ้าข้าไม่พูดเรื่องพู่กัน ท่านคงไม่ทำตก"

......."ทุกอย่าง มันขึ้นอยู่กับทางเลือก ขึ้นอยู่กับว่าท่านจะเลือกทางไหน"

"ถ้าเช่นนั้น ข้า สมควรเลือกทางไหน"

......."ข้าทำได้แค่ชี้ประตู ส่วนคนที่จะเข้าไปคือท่านเท่านั้น"

......."ข้ามสะพานนี้ไป ไปจนสุดซอย เลี้ยวขวาจะเห็นประตูสีแดง จงเข้าไป มีชายคนนึงรอท่านอยู่ ไป เร็ว!!!"

เมื่อได้คำตอบ เจไดไม่รอช้า รีบไปยังที่ที่เทพธิดาพยากรณ์บอกมาโดยทันที

ณ ที่นั้น มีประตูสีแดงอยู่จริงๆ

เขาลังเล กลัวว่าถ้าเปิดไป อาจจะไม่พบสิ่งที่เขาต้องการก็ได้ แต่ถ้าไม่เปิด เขาก็จะไม่มีทางพบสิ่งที่เขาต้องการอยู่ดี ดังนั้น เขาเปิด

ข้างใน เป็นห้องสีขาว มีจอโทรทัศน์อยู่เต็มผนังห้อง นอกจากประตูที่เขาเข้ามา ตรงข้ามยังมีประตูอีกบาน ในห้องมีเก้าอี้หนึ่งตัว เบื้องหลังเก้าอี้ มีชายแก่สวมชุดสีขาว มือถือปากกาหนึ่งด้าม ชายแก่หันมาพูดกับเขา

"ผมคือ สถาปนิก ผุ้สร้างสถานที่แห่งนี้"

"แม้ว่าคำถามแรกของคุณ อาจจะตรงประเด็นที่สุดในตอนนี้ แต่ว่ากลับนอกประเด็นที่สุดด้วย"

......."ผม จะออกจากที่นี่ได้ยังไง"

"ที่นี่ ถูกสร้างด้วยระบบสมการที่ซับซ้อน ทางแก้ของสมการแม้มีหลายทาง แต่ว่าแต่ละทางออกนั้นล้วนผูกเชื่อมโยงกันด้วยระบบที่คุมอยู่อีกระบบหนึ่ง ประตูประตูหนึ่ง อาจเชื่อมโยงไปสู่ที่ที่คุณต้องการ หรือบางทีอาจจะไม่ได้เชื่อมสู่ที่ไดเลยก็ได้"

......."คุณยังไม่ได้ตอบคำถามของผม"

"น่าสนใจ คุณมีปฎิกิริยาเร็วกว่าคนก่อนๆ"

......"คนก่อนๆ?"

"เจไดที่มาที่นี่เพื่อนำพลังคืนสู่สมดุล ไม่ใช่มีคุณเป็นคนแรก ถ้าจะนับยุคของการเปลี่ยนแปลงสมดุลพลัง ยุคนี้จะเป็นเวอร์ชันที่หก"

......"ห้าคน มีเจไดมาที่นี่ก่อนผมห้าคน... ถ้าไม่ใช่ไม่มีใครบอกผม ก็แปลว่า ไม่มีใครรู้!!"

"คุณจะมีทางเลือกอยู่สองทาง ทางแรกจะนำคุณกลับบ้านเกิด แล้วเจไดทุกคนสละชีพเพื่อเป็นหนึ่งเดียวกับพลัง เหลือเพียงเจไดผู้ที่ถูกเลือกจะได้รับพลังสูงสุด เพื่อไปถ่ายทอดเจไดรุ่นหลังอีกที"

"ทางเลือกที่สอง คุณเลือกประตูที่คุณเข้ามา แล้วไปตามล่าอะไรก็ตามที่ล่าอยู่ ได้แต่หวังว่ามันจะนำพลังคืนสู่สมดุล"

......"ห้าคนก่อนหน้าผมล้วนเลือกทางแรกสินะ"

"ก็มันฟังดูเหลวไหลน้อยกว่าทางที่สองเห็นๆ"

......"ผมเลือกทางที่สอง"

"คุณเชื่อมั่นในตัวเองสินะ"

......"ผมได้ตัดสินจเลือกแล้ว"

แล้วเขา ก็เปิดประตูบานเดิม แล้วเดินออกไป...

.

-----------

จบตอนที่สาม แต่มือปราบสายเดี่ยวก็ยังไม่ปรากฎตัว

ไม่ต้องห่วง ตอนหน้า มาแน่

ตอนนี้อาจจะสั้นไปนิสสสส นึง ขออภัย ต้องรีบไปธุระ

คืนนี้กลับมาต่อ แน่นอน

อย่าพลาด ตอนที่สี่ มือปราบสายเดี่ยว กบฎผ้าคาดแดง ตามสัญญา