ออกนอกเส้นทาง

posted on 22 Nov 2015 23:20 by peach69

เมื่อเดือนที่แล้วผมตัดสินใจว่า ควรมีเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ติดบ้านเอาไว้บ้าง เผื่อยามฉุกเฉินเวลาออกมาจากมิติมืดมน ในสถานการณ์แบบนั้น หากมีแอลกอฮอลล์ในเส้นเลือดบ้างเล็กน้อย คงจะผ่านพ้นวันอาทิตย์ไปได้ง่ายขึ้นบ้าง

แต่กลับกลายเป็นว่าผมกลับดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์ผิดกาละเทศะ ผิดที่ผิดทาง ผิดวัตถุประสงค์ ผมเสือกแดกตอนท้องหิว

เวลาท้องหิวเป็นเวลาที่เลวที่สุดในการดื่มของมึนเมา เพราะมันจะทำให้เมาง่าย และเมาหนัก และถ้าหนักมากๆก็จะอ้วกอย่างทรมาน แต่เนื่องจากผมรู้ข้อเท็จจริงเหล่านี้เป็นอย่างดี ผมจึงไม่ดื่มหนัก ดื่มทีละเล็กทีละน้อยเพียงพอต่อการกรึ่มเท่านั้น

พอเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์หมดลง ผมก็ไม่ได้คิดถึงมันอีก

แต่สิ่งที่ผมคิดถึงกลับเป็นมิติมืดมนเสียมากกว่า ผมคิดถึงความมืดมนไร้จุดหมาย ไม่รู้จะหันไปทางไหน ไม่รู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด ผมรังเกียจมัน ในขณะเดียวกันผมก็คิดถึงมัน แต่มิติมืดมนนั้นเป็นของอันตรายกว่าเครื่องดื่มแอลกอฮอล์หลายเท่านัก อย่าไปเล่นกับอะไรแบบนั้นจะดีที่สุด

นอกจากเครื่องดื่มแอลกอฮอลล์แล้ว ก็ไม่ควรจะมีอะไรติดบ้านให้มันมากนัก เพราะการมีของติดบ้านไว้อย่างครบครันมันก็มีข้อเสียอย่างหนึ่ง นั่นคือการที่ผมสามารถจะจับเจ่าอยู่บ้านทั้งวัน หรือหลายวัน โดยไม่ก้าวออกจากบ้านเลย ซึ่งมันเป็นพฤติกรรมที่ไม่ถูกสุขลักษณะอย่างมาก คนเราควรออกไปโดนลมโดนแดดบ้างบางเวลา มันทำให้ได้คิดอะไรบ้าง เห็นอะไรบ้าง แต่ช่วยเคลียร์สติสัมปัชชัญญะในบางแง่มุม

แม้แต่กิจกรรมโง่ๆแค่ออกไปหาข้าวกิน ก็เป็นการรีเฟรชความรู้สึกที่ตกตะกอนบางอย่างได้ เหมือนได้เอาไม้ไปกวนฝุ่นผงในขวดโหลให้ฟุ้งขึ้นมา แล้วพอมองผ่านมันก็จะเห็นเป็นละออง เกิดการหักเหของแสง มีความเคลื่อนไหว และมีอะไรบางอย่างคล้ายกับชีวิต การไม่ออกจากบ้านเลย มันทำให้ฝุ่นเหล่านั้นตกตะกอนและนอนนิ่ง ดูไร้ชีวิตชีวาและน่าสงสาร

ขณะที่ออกนอกบ้าน ผมก็มีความคิดที่จะลองขึ้นรถเมล์ผิดสายดู ไปโผล่ที่ไหนซักแห่งที่ไม่รู้จัก ไม่เคยไป จะได้เห็นอะไรในมุมมองใหม่ๆ แต่ผมก็ไม่ได้ไป เพราะขี้เกียจ แต่ความคิดที่ว่านั้นก็ได้ให้อะไรแก่ผมอย่างหนึ่ง นั่นคือทำให้ผมได้รู้สำนึกว่า ผมไม่เคยได้ท่องเที่ยวอย่างแท้จริงแม้แต่ครั้งเดียว